donderdag 27 juli 2017

Theespeurder

Deze zomertijd is het dagelijks op tijd opstaan om om 9.00 bij de zwemles voor de jongste aan te treden. Vier maal in de week ploetert zij zich een half uurtje in de rondte, bijgestaan door immer liefdevolle en geduldige juffen, die door hun enthousiasme menig bibberend kleutertje weten aan te sporen tot hogere prestaties. 
Onder de les springt de oudste ook altijd in het water en heeft in een ander 'groot zusje' en zwemmaatje gevonden. Soms doe ik mee, maar vandaag zit ik met paraplu in de hand op een stoel te kijken. En te genieten.
Na afloop bibbert ons niet-meer-kleutertje nog een kwartier na in de auto, bedolven onder handdoeken, badjas én deken. En de kachel op standje midwinter.
Thuis -bijzonder zomers tenslotte- hete thee en warme chocolademelk maken, kleren aan en buiten op het terras bijkomen. Vandaag weer zonder zon helaas.
De oudste heeft een Reuzenmok waar met gemak 350 ml thee ingaat. Met extra dikke wand, zodat zij altijd als laatste klaar is, want; 'de thee is zo heet mama'. 
E en ik zijn klaar, en ik vraag K; 'heb je je thee op meis?'
K tuurt diepzinnig in haar beker, alsof ze tussen waterplanten door de bodem moet ontdekken. 
Zwijgt even en zegt dan; 'Nee mama.'
Ik kijk haar afwachtend aan.
'Er zit nog een deeltje Higgs in'

Geen opmerkingen: