woensdag 15 maart 2017

Zeven maanden..!

Zeven maanden in verwachting..

Geen dikke buik, wel volop het besef; hoe meer tijd er verstrijkt, hoe dichterbij het moment komt..


Ik werd kortgeleden meegenomen door Eddie en de kinderen voor een wandeling. De hele dag deden ze al een beetje vreemd, en toen we even stopten om een tang bij mijn broer af te leveren, bleek waarom; de keukentafel zat vol héle bekende vrouwen die heel hard 'Surprise!' riepen!
Een verrassing-verwachting-feestje!
Wat een geweldig moment! Gezellig samen zijn, lieve en mooie kadootjes krijgen voor mezelf of alvast voor het kindje. Daarna samen geknutseld aan twee hele mooie doeken voor op de nieuwe kinderkamer. En alles in Afrikaanse stijl! Rooibosthee met Melktaart, nog meer rooibosthee, Bobotie als diner, de Zuid Afrikaanse vlag op het raam..!
Mensen om ons heen die mee verwachten en mee uitkijken naar, echt ontzettend fijn in een verwachtingstijd waarin er uiterlijk niets lijkt te gebeuren.

Dat
herinnert me in onzekere of twijfelmomenten aan waaróm we dit doen; 1.we willen het heel graag, 2.we geloven in de kracht van adoptie en 3. we geloven dat God ons op deze weg geroepen heeft.

Omdat de weg nog wel even zou kunnen duren is het goed om de focus helder te houden!


1 opmerking:

Ernst, Ida en de rest zei

❤❤❤
Mooi Josee, een blog vol liefde!
Liefde voor elkaar, jullie kinderen, liefde voor jullie kindje dat nog komen mag en liefde voor God!
Wie weet mag het al gauw zo zijn, wie weet moeten jullie nog even wachten.....
Fijne verwachting!