vrijdag 27 oktober 2017

en veertien maanden verder..

En veertien-en-een-halve maand na het versturen van onze documenten is het nog steeds stil.

De hoop en het geloof dat het ook echt nog gaat gebeuren, durven we steeds minder toe te laten.

We gaan maar door met leven, drukken het weg, proberen er niet aan te denken.

Wachten is een heel actief proces, waar je moe van wordt.
Is iets meedragen waar je armen moe van worden.

Erover praten - ernaar gevraagd worden - valt stil naarmate de reis langer duurt.

...

En toch..

Toch is de hoop af en toe sterker dan de muurtjes die we om ons hart plaatsen

toch voelen we haar soms even door de haarscheurtjes van beton

glipt er een zonnestraal doorheen

zien we het vergezicht van een regenboog

verlangen we naar het bloeien van een nieuwe Afrikaanse lelie

vertrouwen we opnieuw op Hem die bij ons is

in de hoop

en in de stilte


Exquisite large 2 sheet flower stencil The Large Agapanthus Stencil - based on Henny's closely observed drawings of the beautiful agapanthus flower. The Large Agapanthus Stencil perfectly captures the stately elegance of the Agapanthus (African Lily) in full bloom. This design is perfect for creati

dinsdag 5 september 2017

Hoera, jarig kind!

Afbeeldingsresultaat voor brave girlVandaag is onze lieve jongste jarig; 7, wat een feest! Lief klein groot meisje, groei, bloei, ontwikkel, heb lief, geloof en blijf hopen met de zegen van de Heer die jou liever dan lief heeft..
Elk jaar denk ik terug, aan een jaar eerder - hoe was het toen? hoe gaat het nu? Wat is ze gegroeid, letterlijk, figuurlijk..
Ik denk aan iemand die ik niet ken - een vrouw, ergens in Zuid Afrika. Moeder van een kind wat niet meer in haar armen is. Zou ze terugdenken aan de dag van de bevalling? Of probeert ze het weg te stoppen? Zou ze even bidden voor haar kind - dat het goed terecht is gekomen? Zou ze ooit bedacht hebben dat haar kleine meisje nu in Nederland opgroeit? En dat haar kleine moppie, tóen al zo vaak ziek, nu is opgebloeid tot een meisje wat al heel veel overwonnen heeft?
Ik bid voor haar..
Deze week begon de school weer, en de overstap van de kleuterklas naar groep 3 is best even slikken. Qua leerstof ligt ze een halfjaar voor, dus dat geeft haar nu alle ruimte om op andere vlakken de tijd te nemen. Die heeft ze nodig, met al haar sensitiviteit, alle prikkels die niet zomaar verwerkt kunnen worden, en alle energie die dat kost.
Het is fijn dat die ruimte er is - en ook gegeven wordt door een lieve juffrouw. Maar ja, het zijn wel gelijk dríe nieuwe juffen, dus het is elke dag (en nacht..) volop verwerken.
Tijdens de zomervakantie was er vier ochtenden per week zwemles. Een openluchtzwembad bestaat nu eenmaal bij de gratie van lente-en zomerweer, en sluit dus over twee weken haar deuren al. Om kinderen toch een flinke opzwieper te geven qua vaardigheden, wordt er in de zomervakantie dus extra gelest. Voor de eèn is dat in één seizoen genoeg, de ander ploetert nog even door in een 'winterzwembad', of sluit het jaar daarop weer aan. Nu school weer begonnen is, zou het normale zwemlesschema weer gevolgd worden; op maandag en donderdagmiddag. Maar bij het lijstje met namen stond bij haar naam; ma/di/do/vrij. 'Tja, weet je', zei de juf, 'we hebben nog steeds hoop dat het gaat lukken, en die kinderen krijgen dus nog wel vier keer in de week les'. Tjonge, gaaf. Maar ook heftig! Net op school - net in groep 3..- én jarig - én elke middag zwemles..
We gaan ervoor, we bidden ervoor en we kijken wel waar het schip strand. Maar wat hoop ik dat het gewoon gaat lukken! Ik gun haar het vooral dat ze in het zwembad nú, met déze superjuffen haar papiertje haalt. Omdat ze hier dit seizoen gezwommen heeft en het dus op deze plaats moet halen vind ik. Maar ook omdat wéér een switch naar een ander zwembad, inclusief nieuwe (strenge/re) badmeester eigenlijk geen optie is.
En ook.. omdat we het zo fijn zouden vinden als dat zwemdiploma in the pocket is vóor we straks naar Zuid Afrika zullen afreizen. Hoe heerlijk is het dan als onze twee oudsten zelfstandig kunnen zwemmen, wat zullen ze zich groot en trots voelen!
En dát gevoel gunnen we ze van harte!
En als dat diploma dan straks in the pocket is, dan ook maar naar Zuid Afrika dacht ik :-)!


donderdag 27 juli 2017

Theespeurder

Deze zomertijd is het dagelijks op tijd opstaan om om 9.00 bij de zwemles voor de jongste aan te treden. Vier maal in de week ploetert zij zich een half uurtje in de rondte, bijgestaan door immer liefdevolle en geduldige juffen, die door hun enthousiasme menig bibberend kleutertje weten aan te sporen tot hogere prestaties. 
Onder de les springt de oudste ook altijd in het water en heeft in een ander 'groot zusje' en zwemmaatje gevonden. Soms doe ik mee, maar vandaag zit ik met paraplu in de hand op een stoel te kijken. En te genieten.
Na afloop bibbert ons niet-meer-kleutertje nog een kwartier na in de auto, bedolven onder handdoeken, badjas én deken. En de kachel op standje midwinter.
Thuis -bijzonder zomers tenslotte- hete thee en warme chocolademelk maken, kleren aan en buiten op het terras bijkomen. Vandaag weer zonder zon helaas.
De oudste heeft een Reuzenmok waar met gemak 350 ml thee ingaat. Met extra dikke wand, zodat zij altijd als laatste klaar is, want; 'de thee is zo heet mama'. 
E en ik zijn klaar, en ik vraag K; 'heb je je thee op meis?'
K tuurt diepzinnig in haar beker, alsof ze tussen waterplanten door de bodem moet ontdekken. 
Zwijgt even en zegt dan; 'Nee mama.'
Ik kijk haar afwachtend aan.
'Er zit nog een deeltje Higgs in'

woensdag 10 mei 2017

I can't..


May every cry, “I can’t,” 
When yet, in fact, “I must,” 
Become by grace, “He can,” 
 then, in Him, “I trust.''


tekst; John Piper

woensdag 15 maart 2017

Zeven maanden..!

Zeven maanden in verwachting..

Geen dikke buik, wel volop het besef; hoe meer tijd er verstrijkt, hoe dichterbij het moment komt..


Ik werd kortgeleden meegenomen door Eddie en de kinderen voor een wandeling. De hele dag deden ze al een beetje vreemd, en toen we even stopten om een tang bij mijn broer af te leveren, bleek waarom; de keukentafel zat vol héle bekende vrouwen die heel hard 'Surprise!' riepen!
Een verrassing-verwachting-feestje!
Wat een geweldig moment! Gezellig samen zijn, lieve en mooie kadootjes krijgen voor mezelf of alvast voor het kindje. Daarna samen geknutseld aan twee hele mooie doeken voor op de nieuwe kinderkamer. En alles in Afrikaanse stijl! Rooibosthee met Melktaart, nog meer rooibosthee, Bobotie als diner, de Zuid Afrikaanse vlag op het raam..!
Mensen om ons heen die mee verwachten en mee uitkijken naar, echt ontzettend fijn in een verwachtingstijd waarin er uiterlijk niets lijkt te gebeuren.

Dat
herinnert me in onzekere of twijfelmomenten aan waaróm we dit doen; 1.we willen het heel graag, 2.we geloven in de kracht van adoptie en 3. we geloven dat God ons op deze weg geroepen heeft.

Omdat de weg nog wel even zou kunnen duren is het goed om de focus helder te houden!


donderdag 16 februari 2017

Zes minuten; Hope and Joy



Afbeeldingsresultaat voor john piperHope & Joy, zes minuten inspiratie

Een vrolijke, krachtige uitleg over Romeinen 14: 13 (klik op de link hierboven)








Moge God, die ons hoop geeft, 
u in het geloof 

geheel en al vervullen met vreugde en vrede, 
zodat uw hoop overvloedig zal zijn 
door de Heilige Geest